فنول (به انگلیسی: Phenol یا Phenyl hydroxide)، که معمولاً با نام اسید کربولیک (Carbolic acid) نیز شناخته می‌شود، یک ترکیب آلی مهم با فرمول شیمیایی C6H5OH است. این ماده عمدتاً از طریق اکسیداسیون و تجزیه ایزوپروپیل بنزن تهیه می‌شود. فنول به صورت بلورهای سوزنی شکل بی‌رنگ با بوی مشخص و سمی است.

این ماده یک ماده اولیه شیمیایی آلی حیاتی است که در تولید رزین فنولیک، بیسفنول A و سایر محصولات و واسطه‌های شیمیایی به کار می‌رود. همچنین، از فنول به عنوان حلال و ضدعفونی‌کننده استفاده می‌شود.

از دیگر کاربردهای مهم فنول می‌توان به نقش آن در تولید انواع رزین‌ها، قارچ‌کش‌ها، نگهدارنده‌ها و داروها (مانند آسپرین) اشاره کرد. این ماده همچنین برای ضدعفونی ابزار جراحی، تصفیه فضولات، استریلیزاسیون پوست و درمان بیماری‌هایی نظیر خارش و اوتیت میانی (التهاب گوش میانی) کاربرد دارد.

**ویژگی‌های فیزیکی:**
* نقطه ذوب: 43 درجه سانتی‌گراد
* حلالیت: در دمای اتاق کمی در آب حل می‌شود و به راحتی در حلال‌های آلی قابل حل است. در دمای بالاتر از 65 درجه سانتی‌گراد، با آب در هر نسبتی مخلوط می‌شود.

**نکات ایمنی و تشخیص:**
فنول ماده‌ای خورنده است و در تماس با پروتئین‌های موضعی بدن باعث دناتوره شدن آن‌ها می‌شود. در صورت تماس با پوست، می‌توان محل آلوده را با الکل شستشو داد. مقادیر کمی از فنول در معرض هوا توسط اکسیژن اکسید شده و به کینون تبدیل می‌شود که به رنگ صورتی ظاهر می‌گردد. از این ویژگی برای آزمایش فنول استفاده می‌شود؛ به این صورت که در حضور یون‌های آهن (III) به رنگ بنفش درمی‌آید.